Prachtig hockeyweer – Magnus was er klaar voor. Qui Vive was even de weg kwijt geraakt en arriveerde wat later zodat we nog wat langer konden inspelen. Ook Qui Vive bleek in het rood te spelen, gelukkig was de kleur van hun kousen ook rood anders hadden we helemaal geen verschil meer gezien tussen onze eigen spelers en die uit Uithoorn.
Tom en Ole begonnen links- en rechtsachter. Meestal spelen ze voorin dus dat was even omschakelen naar de verdedigingstand, Stijn op het middenveld, en Sven en Guus links- en rechtsvoor. Casper en Dave stonden aan de zijlijn klaar om te wisselen. Laurens keepte dit keer.
De eerste helft: Meteen al in het begin stoven Guus en Sven naar voren, Sven gaf een prachtige voorzet en Guus schoof de bal er met haak (!) hard en mooi in: 1 – 0. Dat liet Qui Vive niet op zich zitten. Binnen een paar minuten namen ze revanche. Met een snelle tegenaanval scoorden zij ook – de keeper van Magnus moest nog even op scherp gezet worden. Casper wisselde voor Sven. Met het aanvalsduo Guus – Casper werd het niet veel later 2-1. Het spel ging heen en weer, Magnus en Qui Vive waren aan elkaar gewaagd. Guus scoorde zijn derde doelpunt. Qui Vive kwam vervolgens twee keer gevaarlijk dicht bij het doel van Magnus maar de verdediging en de keeper deden hun werk goed. Vlak voor rust lieten ze toch nog een steekje vallen. Qui Vive brak uit, de Magnus-verdediging kon hen niet bijbenen en de keeper wist het schot op doel niet te stoppen. Ruststand: 3-2, een goede afspiegeling van de krachtsverhoudingen.
In de pauze was onze coach dik tevreden, “Vooral zo doorgaan!” was de opdracht voor de tweede helft. Dit keer begonnen Casper en Tom links- en rechtsvoor, Guus op het middenveld, Sven en Dave achterin, Stijn en Casper aan de zijlijn als wissel . Magnus was op stoom en dat was te merken – de tweede helft was voor ons. De ene aanval van Magnus volgde de andere op. Als Qui Vive nog op onze helft kwam verdedigden we goed (Dave, Sven en Stijn). Laurens redde nog een paar keer als een speler van Qui Vive toch gevaarlijk dicht bij ons doel kwam – één keer ging het zo nog mis en wist de ploeg uit Uithoorn een derde doelpunt te scoren. Er waren een paar mooie soloacties van Casper, Guus en Ole maar het lukte ook om voor het doel te combineren. Zo scoorde Tom twee keer op mooie voorzetten van Guus. Qui Vive werd moe en hun verdediging liet het lopen. Als we weer een snelle uitbraak hadden, konden ze ons niet meer bijbenen. Zo werd het uiteindelijk 9-3.
Het was een mooie wedstrijd, we zaten allemaal goed in ons vel, speelden minder op een kluitje dan de vorige keer en meer naar elkaar. Eerst gaf Qui Vive goed partij, later waren wij sterker omdat we meer energie over hadden en geconcentreerd bleven. Dit was de laatste wedstrijd in de competitie maar gelukkig trainen we nog wel verder. Ons team begon in het najaar van 2009 en we zijn samen steeds beter gaan spelen. Leuk dat we volgend jaar met dezelfde jongens verder gaan. Behalve Sven dan, want die houdt op met hockey. Tot ziens en het ga je goed!
Laurens Kole en z’n vader.
Alle gegevens onder voorbehoud van typefouten SMHC Magnus. |